| “Duralgada” |
Ekiz taýy ýaly jorasy bilen, Jümjüme gülleriň arasy bilen Jümjüme ýaglykly bir gözel gelýär Jümjüme köýnekli jorasy bilen. Gyzlaň ikisi-de gyzyl çabytly, Çabytlaň gapdaly keşde sowutly. “Gyzym, uýam” diýip, lak ataýmasaň, Lak atmagam indi bize howuply. Gyzlaryň birisi – duran bir keýik Köwşüniň ökjesi ne pes, ne beýik Megerem, dünýäde iň bagtly oglan- Şol keýik gözlere ýar boljak ýigit. Menem synlap durun çekilip gyra. Gyzlar meňzäp gelýär swetofor-çyra. Çabytlary gyzyl, ýaglyklary gök – Ýol ýapyk hem açyk – bagtyňa görä. Gyzlaň biri – çynar, birisi – derek. Görmäge göz gerek, söýmäge ýürek. Wah, gözem, ýüregem ýeterlik weli, On sekiz gerek, wah, on sekiz gerek! Ikisem uz basyp duralga geldi Birisi pyňkyryp, bir zada güldi. Saňa güldümikä? (Aý, ýa-ha saňa, Ýa-da bir seň ýala güleni belli!) Asmana seretdim. Gün eýýäm peýşin. Onýanüa gaýradan göründi maşyn. Duralga ýetäýmän, gyzlaň gaşynda Togtatdy, baş egip gözellik üçin. Mündüler. Gyzlardan galmadym menem. Aý, näme, dynç günüm, gezjek bir sellem. Aý, onsoňam, şeýle gözeller bilen Garşy däl uçmaga kosmosa çenlem… Awtobus togtady. Aüyldy işik. Reňbe-reň müň gözel, müň ýigit üýşüp, “Watan” teatrnyň öňünde durlar, Deň ýarysy magşuk, deň ýary aşyk. Ýüregimi alyp özleri bilen, Kereşmesi bilen, näzleri bilen, Gyzlaryň ikisem maşyndan düşdi – Menem böküp düşdüm yzlary bilen. Gyzlaň ikisi-de gyzyl çabytly, Çabytlaň gapdaly keşde sowutly. Birden iki gözel dörde öwrüldi – Hersiniň gapdaly gerçek ýigitli. Tanapdyr ýigitler gyzlaryň gowsun. Göreçler göreje atyşdy owsun. Bir ýigid-ä hasam ýeserje eken – Kemputdan doldurdy bir çabdyň jübsün. Onýança-da açdy gapysyn “Watan”… Kemput iýýän gyzyň golundan tutan Bir görsem öz oglum, öz Nazar oglum… Guwan şahyr guwan, Utan şahyr, UTAN!
|
(0 baha)
Synlar